نهال

مهرناز کوچولوی ما در تاریخ 98/5/18 باوزن 3200 دربیمارستان مهر مشهد پابه این کره خاکی گذاشت.اونقدر درگیر بودم که نشد بیام واین اتفاق مهم روثبت کنم.هر بار مادر شدن بنظرم یه معجزست که فقط وفقط یه زن میتونه تجربش کنه.تصمیم گرفتم وبلاگ روبسپرم دست مهرانه وازاین به بعد قراره مهرانه خانم ک حالا دیگه برای خودش خانمی شده خاطرات خواهرش روثبت کنه....

بالاخره تعداد کلمات دخترک به حدی رسد کهماهم بتونیم مطلبی با این عنوان بزاریم.هوراااااااااااااااااااااامی،پیشت:گربهتوتو:پرندهجوجو:جوجهآه،آب:آبمونا دایی امین عمه عمو بابایی مامانی عباس و گاهی عباس جونحلیم(اینو به لطف ماه رمضون یاد گرفت)ابس:اسبتاب تاب عباسیآدام:آدامسآهو:کاهوبی بیب:دوچرخه ماشینهواپی:هواپیمابارون میاد جرجر پشت خونه هاجرموشه پرید تو سوراخ خرگوشه گفت آخحموم میری مثل گلا اییز میشی خوشبو میشی خوشگل میشی پیش همه اییز میشی(از قدیم میگن شنونده عاقل باشه)توپت میخوره زمین کجا میره؟هوااسمت چیه؟مهچندتا انگشت داری؟ده تایک دووو سه چاردرضم...

همیشه باخودم میگفتم میشههرکسیهفرشته داشته باشه که وقتی میخوادگناه کنه مانعش بشه؟!خدایابخاطر این فرشته بازدارنده کوچولویی که بهم دادی ازت ممنونمحتی تصور چشمای معصومش هم بازدارندست...